دهانت را می بویند

مبادا گفته باشی "دوستت دارم"

دلت را می بویند............

روزگار غریبی ست..........

دختر کنار پنجره تنها نشستو گفت

ای دختر بهار حسد میبرم به تو

عطر و گل و ترانه و مستی تو را

با هر چه طالبی بخدا میخرم ز تو

بر شاخ نوجوانی درختی شکوفه ای

با ناز می گشود دو چشم بسته را

می شکست کاکلی به اب نقره فام

آن بالهای نازک زیبای خسته را

خورشید خنده کرد وز امواج خنده اش

بر چهر روز روشنی دلکشی دوید

موجی سبک خزید و نسیمی به گوش او

رازی سرود و موج بنرمی از او رمید

خورشید تشنه کام در آن سوی آسمان

گوئی میان مجمری از خون نشسته بود

میرفت روز و خیره در اندیشه ای غریب

دختر کنار پنجره محزون نشسته بود

آرامش جاودانه می خواهم

بر حسرت دل دگر نیفزایم

آسایش بیکرانه می خواهم