قایقی خواهم ساخت
خواهم انداخت به آب
دور خواهم شد از این خاك غریب ...

**********************

باران كه بزندتازه آسمان می‌شود

 عین این دل من، 

بی‌ستاره و مه‌آلود،

آنوقت این دل بی‌همراه

می‌خواهد كه بخواند

نمناك، چون نوای باران؛

می‌خواهد كه آواز در آواز باران بیفكند،

چندان كه آسمان هم نداند؛

 این نوا از كدامین برآمده!

به‌گاه رعد اما،

سكوت می‌كند این دل،

كه شهرآشوب نمی‌داند!!!

  ***********************

  من خواب نیستم!

      خاموش اگر نشستم                              

                                    مرداب نیستم!

     روزی که بر خروشم و زنجیر بگسلم

                         روشن شود که آتشم و آب نیستم!